·      Je moet je verhaal doen en vragen beantwoorden. Neem iemand mee die je kan steunen en bereid je in gedachten alvast een beetje voor.
·      Vragen over je seksleven, vroegere partners of kleding die je droeg, hoef je niet te beantwoorden, omdat ze voor het misdrijf niet relevant zijn.
·      Verzamel bewijsmateriaal. Maak foto’s van letsel, neem contact op met mogelijke getuigen of iemand die je vlak daarna hebt gesproken, bewaar gescheurde kleding of ondergoed met sperma- of bloedvlekken (niet in een dichte plastic zak).
·      Bel van tevoren het politiebureau om een afspraak te maken met iemand van Jeugd- en Zedenzaken. Als je wilt, kun je naar een vrouwelijke rechercheur vragen.
·      De politie maakt een verslag van wat je vertelt. Lees dit achteraf rustig door voor je het tekent. Kijk goed of je het eens bent met de formulering.
·      Hoor je niets meer nadat je aangifte hebt gedaan, dan kun je de politie bellen om te informeren hoe het onderzoek verloopt.
·      Aangifte doen maakt je psychisch vaak sterker. Maar je moet je wel van tevoren realiseren dat het een lange weg is met een onzekere uitkomst.
·      Je kunt nog jaren nadat het misbruik heeft plaats gevonden aangifte doen. In de meeste gevallen bedraagt de verjaringstermijn 12 jaar.
·      Als je als kind bent aangerand is de verjaringstermijn 12 jaar, bij verkrachting 15 jaar. De termijn begint pas te tellen vanaf het moment, dat je 18 bent geworden. Dat betekent dat je tot maximaal je 30ste/33ste aangifte kunt doen.

Kijk op deze site van de politie voor meer informatie