Incestslachtoffers zwijgen vaak jaren. Er zijn genoeg redenen waarom ze zo lang met dit geheim blijven rondlopen. Enkele voorbeelden:
·        Bijna alle slachtoffers schamen zich en voelen zich schuldig. Hierom zwijgen velen tot ze beseffen dat deze gevoelens niet kloppen.
·        De dader dwingt ze tot zwijgen. Soms met de dreiging van fysiek geweld, maar ook op subtielere wijze.
·        Vaak zijn slachtoffers bang niet te worden geloofd waardoor hij of zij geen hulp zoekt.
·        Sommige slachtoffers hebben nooit over incest gehoord en kunnen niet plaatsen wat er gebeurt. Er is dan een bewustwordingsproces nodig waarbij duidelijk wordt dat het om misbruik gaat en dat incest abnormaal is.
·        Soms schenkt de dader speciale aandacht en liefde aan het slachtoffer. Deze voorkeursbehandeling kan de gevoelens ingewikkeld maken. Aan de ene kant is er de behoefte hulp te zoeken, maar tegelijkertijd bestaat de angst dan niet meer speciaal te zijn en de band te verbreken.
·        Het slachtoffer is vaak bang voor de gevolgen voor anderen. Welk effect zal zo’n onthulling hebben voor de dader? Voor de gezinssituatie? Voor broers en zusjes? Het slachtoffer offert zichzelf door te zwijgen op voor de stabiliteit van het gezin.

Doorbreek het zwijgen: Zoek hulp!